Roofs 2020-03-45 theo talks: Hoe gaan ze dat doen?

Special energie-opwekking en energiebesparing: Theo Talks

In deze rubriek geeft Theo Wiekeraad zijn mening over de dakenbranche en aanverwante onderwerpen.

Heel toevallig zag ik op mijn overzicht van Roofs de special ‘Energieopwekking en energiebesparing’ op het menu staan. Wat nog toevalliger was, was dat ik dezelfde avond het item ‘nieuwe vormen van energie in de woningbouw’ op de televisie zag. Het zwaartepunt van het verhaal was het brandgedrag van al deze nieuwe producten en de extra risico’s voor de brandweerman bij bluswerk. Vrijwel gelijk moest ik aan een werk denken waar ik nauw bij betrokken ben geweest, een grote renovatieklus voor een gerenommeerde aannemer.

De complete schil werd aangepakt en het energiegebeuren werd van blokverwarming omgebouwd naar individueel gestookte units. Het stookhuis dat op het dak was gebouwd moest eraf, dakwerk slopen tot op de dakvloer etcetera. Echt een megaklus. Lopende de ontwerpfase kwamen er zonnecollectoren bij. “Coördineer jij dat even?” “Natuurlijk.” Maar met zo’n partij met een compleet andere intentie is het soms moeilijk communiceren en dat bleek ook.

Wij, u en ik, zijn vakidioten. Dat is niet erg. Sterker, dat is een must als je beweert een goed dakproduct af te leveren, waarvoor je volledig kan instaan. Maar van een leidinggevende in onze branche wordt meer verwacht dan alleen kennis van het zwarte spul, die isolerende schuimen en de richting waarin regenwater moet lopen. Bouwkundige kennis, inzicht in logistiek, dakveiligheid en komend onderhoud zijn de minimale eisen die aan deze vakidioten wordt gesteld. Dan is het jammer als je met eendimensionale gesprekpartners aan tafel moet, die niet verder komen dan ‘eigen product eerst’.

Ik weet het: dit is erg gechargeerd en kort door de bocht, maar u hebt het vast ook meegemaakt. Die heertjes die u even gaan vertellen hoe het moet, zonder ook maar enig inzicht te hebben in de complexiteit van een totale renovatie. Die zelf geen eigen hulpmiddelen hebben, of rekening houden met de kosten daarvan. Als op hun vraag: “U laat de dakrandbeveiliging toch wel staan?” het antwoord is: “Eigenlijk niet. We horen nu pas van uw komst, we zouden het graag lopende het werk meenemen.” En als ik dan vraag ”Wie gaat de huurkosten betalen en de extra kraankosten als we pas kunnen afvoeren als jullie klaar zijn,” kunt u twee ree-ogen op schoteltjes krijgen.

Vervolgens wordt een legplan gepresenteerd, waarbij pane­len dwars door het met de opdrachtgever afgesproken veiligheidsplan lopen. Dan zijn de poppen echt aan het dansen. Het legplan wordt heilig verklaard, want het levert de opdrachtgever optimaal rendement op en dus geld. Ook het meneertje van het PV-systeem is niet voor rede vatbaar en het permanente veiligheidssysteem interesseert hem weinig. Zijn systeem is onderhoudsvrij. Dus. Dit is het, dit wordt het, want anders kunnen we niet het verwachte aantal KWh/dag leveren.

Natuurlijk wil het PV-mannetje wel meedenken: “Dan gebruik je toch palen van 1,5 m1, dat maakt mij niet uit”. ”Nee, want jouw systeem vraagt geen onderhoud. Toch?” Al met al komt er een permanent veiligheidssysteem. Een lijnsysteem op minder dan 1,25 m1 uit de kim, werken met korte lijnen en aanhaken achter een hek. Alles kan, behalve omhoog vallen. Maar ik ben niet rondgegaan bij de opleve­ring. “Sorry,” zei ik tegen de opzichter. “Ik loop niet mee. Ik hoor het wel als je opmerkingen hebt en maak foto’s van wat volgens jullie anders moet.” Natuurlijk kan je zo langs de dakrand lopen, maar moet je dat ook willen op het 14e vloerniveau, zonder een galerij onder je? Als het ongemakkelijk voelt, doe het dan niet. Angst is een slechte raadgever, maar in dit soort gevallen beschermt het je tegen domme fouten.

Maar stel nu: er komt kortsluiting in het PV-systeem en er ontstaat een brand. “Lopen de brandweermensen dan aangelijnd langs de dakrand? Nee? Hoe willen ze dan blussen?”. De boel opzij schuiven kan niet, alles is gekoppeld en geballast. Hoe gaan ze dat doen? Een flat met voor­namelijk 60-plussers laat je toch niet even lekker affikken?

Ik weet het niet. En u? U ook niet? Dat is pas echt verontrustend, want wij worden gezien als vakidioten, als kennisdragers.

Labels