Roofs 2020-04-35 Hier kunt u niet voor weglopen

Theo Talks

In deze rubriek geeft Theo Wiekeraad zijn mening over de dakenbranche en aanverwante onderwerpen.

Het zijn vreemde tijden. We leven als semi-kluizenaars in een biotoop die eigenlijk niet de onze is. We nemen onze omgeving slechts nog maar waar. We zien hem niet, want we zijn allemaal op onze eigen manier bang en ongekend voorzichtig in de omgang. Duimen, bidden en er alles aan doen dat ons bedrijf niet kapot gaat aan corona. Dat geldt niet alleen voor de CEO’s en eigenaren: zo denkt iedere weldenkende volwassene. Niet ziek worden is echter nu onze eerste prioriteit. Niet gedacht dat mijn wens van drie maanden terug aan mijn dierbaren en kennissenkring (“vooral een gezond 2020”) nu zo anders zou klinken.

Het wordt zeker voor velen moeilijk en hard aanpoten om letterlijk en figuurlijk te overleven. Alle maatregelen tot nu toe zijn gericht op overleven. En dan moet ik aan mijn 94 jaar oude vader denken, die ik sprak op de ochtend dat het huis waar hij verblijft werd afgesloten van de boze buitenwereld. “Ik dacht dat ik alles al had meegemaakt. Armoede, oorlog, deportatie naar Duitsland, tijdens de oorlog in Indië in dienst - maar dit opgesloten zitten in mijn huis, dat nog niet.” Hij gniffelde aan de telefoon.

Wat kunnen wij er nu nog aan doen, als bouwgerelateerde bedrijven? Om te beginnen kunnen we kijken of we de vaste bedrijfskosten kunnen beperken, zonder dat we daarmee onze bedrijfsidentiteit overboord zetten. We willen wel herkenbaar blijven, anders kan de klant net zo goed voor een ander kiezen. Maar na de laatste depressie in de bouw zijn we al behoorlijk afgeslankt. Adequaat reageren op de mogelijkheden die onze regering ons nu geeft ZONDER te frauderen, want het is nu echt ‘allen voor allen’ en niet ‘alles voor één’.

Voor de nabije toekomst kunnen we nu al kijken of we met andere werkzaamheden binnen het bedrijf de risico’s wat kunnen spreiden. Onderdelen die wat minder conjunctuurgevoelig zijn. Helaas zijn op de eerste levensbehoeften na alle andere denkbare zaken recessiegevoelig. Belangrijk is een goed plan, dat u zelf kunt ontwikkelen en dat u zelf op meerdere borden tegelijk kan spelen.

Als het voorgaande geen zoden aan de dijk zet, wat kunnen we dan wel doen? We kunnen de markten hier en in de nabije omgeving in de gaten houden. Vroegtijdig inspelen en anticiperen op veranderingen van de markt en voorkomen dat we een reageerbedrijf worden, een bedrijf dat constant achter de feiten aanloopt. We moeten de grotere gebouwbeheerders om ons heen (alleen of ondersteund met collega’s en/of brancheorganisatie) ervan blijven overtuigen dat ook nu tijdig gebouwonderhoud geld bespaart. Dat uitstellen leidt tot achterstallig onderhoud, dat bakken geld kost, geld dat tijdens een recessie beter voor iets ander gebruikt kan worden.

Maar ja, wat kan ik eigenlijk nu nog schrijven over het dak en de dakenwereld als onze gewone wereld als het ware in vuur en vlam staat? En niet door een dakdekker die zo nodig niet volgens de NEN 6050 wilde werken. Misschien wel niets, of toch wel nog dit.

Moge u allen die dit lezen, al uw familieleden, aanverwanten, vrienden, buren, kennissen en vage kennissen sterk en gezond uit deze crisis komen, zodat allen hun schouders eronder kunnen zetten om alle bedrijven die deze crisis hebben overleefd weer te laten opbloeien. Op deze manier kunnen wij er samen weer bovenop komen en kan er na duisternis weer licht schijnen in de dakenbranche.

 

Labels