Roofs 2020-04-60 "We willen de dakbeleving vieren"

Aan tafel met… Wessel Tiessens

In deze rubriek laat Roofs markante personen van binnen en buiten de dakenbranche aan het woord. De insteek is om de visie en de persoon achter die visie voor het voetlicht te brengen.

Roofs besteedde in het februarinummer aandacht aan het initiatief van de gemeente Leiden om 2020 uit te roepen tot Jaar van het Dak. Projectmanager van het Jaar van het Dak is Wessel Tiessens.

“Leiden staat, net als de rest van Nederland, de komende tien jaar voor twee grote uitdagingen,” licht Tiessens toe. “Enerzijds is er de verdichting: meer mensen gaan in de steden wonen. Anderzijds is er het probleem van verduurzaming, dat daar direct mee samenhangt: hoe houden we die steeds vollere steden leefbaar? Leefbaar, dat wil zeggen: groen, biodivers, koel, droog en met gezonde lucht. De huidige ontwikkelingen kun je zien als een soort olie­tanker, die gestaag verder vaart. Als we willen dat onze steden leefbaar blijven, moeten we de route van die olietanker ombuigen. Zo moet je het Jaar van het Dak zien: als een sleepbootje dat de koers van de olietanker bijtrekt.”

Toen in Leiden de beslissing genomen was om een Jaar van het Dak te organiseren, werd Tiessens al snel benaderd of hij dat project twee dagen per week wilde leiden, naast zijn andere baan als partner bij Urban Sync. “Bij Urban Sync ontwikkelen we stedelijke projecten die aantrekkelijk, duurzaam en betekenisvol zijn voor alle betrokken partijen. We bedenken creatieve concepten, onder andere door groepen bijeen te brengen. Dat doen we met een team van negen medewerkers. Een van onze projecten is bijvoorbeeld de Cartesiusdriehoek in Utrecht.

Dat is een bedrijventerrein dat we omvormen tot een woonwijk, waarbij we alle inzichten combineren over wat mensen nodig hebben om gezond en gelukkig te wonen.” Tiessens is daarnaast ook oprichter van Greens in the park, een biologisch restaurant waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt werken. Het restaurant heeft een eigen zorgmoestuin. De producten van de tuin vormen de basis voor de gerechten in het restaurant en een deel van de winst wordt weer in de tuin geïnvesteerd.

Supergave plek

“We willen tijdens het Jaar van het Dak vooral voor veel lawaai zorgen. Die olietanker moet binnen een jaar zijn koers verleggen. Dat doen we op allerlei manieren. Mijn uitgangspunt daarbij is steeds dat je mensen in eerste instantie niet op hun ratio moet aanspreken. Een mens heeft drie breinen: het reptielenbrein, van waaruit de motoriek en de driften worden aangestuurd, het zoogdierbrein waar de emoties worden geregeld en het menselijke ofwel rationele brein.

We hebben de neiging om mensen aan te spreken op hun ratio, maar uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat de meeste beslissingen niet in het rationele brein worden genomen. Kijk eens naar reclames: om consumenten te verleiden om iets te kopen, spreken reclamemakers hen aan op hun emoties, hun angst, hun behoefte aan veiligheid, hun streven naar liefde en seks. Bij het Jaar van het Dak richten we ons daarom eerst op het gevoel. We willen de dakbeleving vieren. Mensen moeten daken gaan voelen als een supergave plek. Eerst het gevoel: ‘Daar wil ik iets mee’, en dan pas de ratio: ‘Wat dan, hoe dan?’”

De ratio komt ruimschoots aan zijn trekken met bijvoorbeeld de Dakscan: een online tool waar mensen snel kunnen zien wat zij met hun dak kunnen doen, wat dat kost, in hoeverre er subsidie voor is. Vervolgens kunnen ze gekoppeld worden aan een ondernemer en kunnen ze aan de slag. Ook offline zijn er activiteiten voor de ratio: in de duurzame kilometer, het gebied rondom station Leiden Centraal, staan drie kleine huisjes opgesteld met elk een ‘showroof’, waar consumenten kunnen zien wat er allemaal mogelijk is met daken. Consumenten kunnen zo snel en makkelijk bepalen wat zij met hun daken willen en kunnen.

“Maar voordat je ze zo ver hebt dat ze zich gaan verdiepen in de mogelijkheden van hun dak, moet je eerst een gevoel bij ze oproepen. Daar hebben we allerlei activiteiten voor. We werken bijvoorbeeld samen met Maaltuin, een bedrijf dat diners organiseert met een verhaal. In Leiden gaat Maaltuin een diner organiseren voor duizend mensen op een dak. En vergeet de muziek niet, als belangrijke aanjager van emoties! Als tiener zag ik de videoclip van ‘Where the Streets Have No Name’ van U2. Daarin geeft U2 een concert op een dak in New York. Ik heb er altijd van gedroomd om zoiets te organiseren. Nu ben ik die jeugddroom aan het botvieren. We zijn in gesprek met muziek­centrum Gebroeders De Nobel om te zien of we een concert, bijvoorbeeld van Kensington, kunnen organiseren op een dak. Misschien vlakbij het station, zodat het publiek op het stationsplein kan staan.”

Meest romantische deel

Het is duidelijk: Tiessens heeft iets met daken. “Toen ze me hiervoor vroegen, was mijn eerste reactie: ‘Wauw, dit gaat over het meest romantische deel van onze stad, de daken!’ Neem nou bijvoorbeeld Spider-Man. Waar zoent hij zijn vriendinnetje voor het eerst? Juist, op een dak. Het dak is een magische plek waar geheime dingen gebeuren, de plek waar verstekelingen van de maatschappij zich ophouden. Denk aan de dakscènes in Minoes, aan de rooftop-scène in The Greatest Showman, aan de schoorsteenvegertjes in Mary Poppins. En elke superheldenfilm heeft wel een spannende achtervolging over daken.”

Als student planologie bewoonde Tiessens een zolderkamer in Groningen. “Ik had geen balkon, maar wel een dakgoot. Daar kon je geweldig zitten met een biertje en een zak chips, je benen bungelend over de rand. Niemand zag je, want niemand kijkt ooit omhoog, alleen kinderen. Later had ik een huis zonder tuin, maar mét een dakterras. Een dakterras is ideaal om ’s avonds te eten, want je hebt veel meer profijt van de avondzon. Een dakterras is bovendien veel intiemer dan een tuin, want alle omwonenden kunnen in je tuin kijken, maar niemand ziet je op je dak.”

Labels