Roofs 2021-08-20 "De liefde voor daken heb ik van mijn vader"

Aan tafel met… Lillian Verkoelen

In deze rubriek laat Roofs markante personen van binnen en buiten de dakenbranche aan het woord. De insteek is om de visie en de persoon achter die visie voor het voetlicht te brengen.

Nolanda Klunder

In augustus 2019 nam Lillian Verkoelen de leiding over van Verkoelendak Nederland, na het plotselinge overlijden van haar echtgenoot Jos Verkoelen. “Het stond voor mij vast dat ik het bedrijf ging voortzetten, ook al had ik al enige jaren niet meer actief in het bedrijf meegewerkt. Jos had geen broers of zussen, dus ik was de enige die het familiebedrijf kon laten voortbestaan. Ik wilde de klanten en werknemers niet in de steek laten. Sommigen werkten al veertig jaar voor Verkoelen.”

Verduurzaming

Verkoelendak Nederland in Beegden doet projecten op het gebied van zowel het platte als het hellende dak, voor nieuwbouw en renovatie, in bitumen, kunststof, dakpannen, leisteen, zink, koper en non-ferro: “We doen alles behalve riet”, vat Verkoelen het samen. Het bedrijf heeft circa 50 werk­nemers en is vooral in het zuiden van Nederland actief, van Noord-Brabant tot en met Zuid-Limburg, met incidenteel projecten elders in het land.

Jos Verkoelen nam in 2000 bedrijf over van zijn vader en drukte in de jaren daarna zijn eigen stempel op het bedrijf. “Jos had een passie voor zink en koper en richtte een aparte tak op binnen de organisatie, Felstechniek Nederland B.V.”, vertelt Lillian Verkoelen. “Zink was erg in de mode, met grote zinkwerken als het nieuwe Paleis van Justitie in Den Bosch en appartementengebouw de Poort van Breda. Toen er daarna een tijdelijke dip kwam in de vraag naar zink, richtte Jos zich meer op zijn tweede passie, verduurzaming. Hij richtte Green Power Systems voor zonnepanelen en Green Power Isolatie op. Bij Green Power Isolatie gaat het om na-isolatie van de spouw. Jos geloofde in het aanpakken van de gehele buitenschil – niet alleen dak en gevel maar ook vloeren, ramen, deuren en kozijnen – voor verduurzaming.”

Verkoelenhart

“Jos en ik waren al samen sinds mijn achttiende”, vertelt Verkoelen. “Mijn vader, Ad Hendriks, werkte bij Verkoelen dakbedekkingen (later Verkoelendak Nederland), zo leerde ik Jos kennen.” Haar vader had, zoals ze dat noemt, een echt ‘Verkoelenhart’. “Hij werkte er met veel plezier. Als hij in het weekend werkte, nam hij zijn kinderen wel eens mee. Dan hielp ik een handje mee met bijvoorbeeld föhnen. Jos zei eens tegen me: ‘Jij bent de eerste vrouw die net als ik naar boven kijkt, naar de daken.’ Die liefde voor het dak had ik van mijn vader meegekregen.” Aanvankelijk wilde ze echter in het basisonderwijs gaan werken. “Maar Jos raadde me aan om eerst MTS Bouwkunde te doen. Na de havo kon je de MTS in twee jaar doen. Als ik die opleiding deed, leerde ik bouwtekeningen lezen. Dat was handig, want het stond al vast dat Jos het bedrijf van zijn vader zou overnemen. Op de MTS kreeg ik de vuurdoop in de mannenwereld die de bouw nu eenmaal is. Gelukkig komt daar langzaamaan verandering in. We hebben ook een vrouwelijke dak­dekker die ons team versterkt!”

Na de MTS deed ze een commerciële opleiding. Vervolgens werkte ze zes jaar in de makelaardij. “Toen we kinderen kregen ben ik daarmee gestopt om parttime in het bedrijf van Jos te gaan werken. We kregen vier kinderen, met een groot leeftijdsverschil: de oudste twee zijn nu 22 en net 21, de jongste twee zijn 10 en 7. Toen ik zwanger was van de derde, besloot ik te stoppen met werken om meer met de kinderen te kunnen zijn. Natuurlijk keek ik vanaf de zijlijn wel met Jos mee en kon hij met me sparren over belangrijke beslissingen. Jos overleed onverwacht op 13 augustus 2019, aan het einde van de bouwvak. ’s Maandags moest het bedrijf weer open. We moesten verder en dat gingen we ook. Nee, dat was niet altijd gemakkelijk, maar ik kreeg werkelijk alle steun van de medewerkers, zowel op kantoor als op het dak. We zijn samen verder gegaan.”

Het bedrijf bestond inmiddels uit vier onderdelen: naast Verkoelendak was er Green Power Systems, Green Power Isolatie en Inderhees voor kozijnen en zonwering. “Die laatste twee heb ik dit voorjaar verkocht. Ik wil me maximaal richten op dakbedekking en zonnepanelen.”

Vakmanschap

In de jaren dat ze minder actief bij het bedrijf betrokken was, deed Verkoelen een coachings-opleiding. Ze koos daarvoor, omdat ze zag dat veel kinderen stress ervaren door de nadruk op presteren op school. “Ik zou tegen middelbare scholieren willen zeggen: het leren van een ambacht is goud waard. Staar je niet blind op een vak waarbij je alleen je hoofd aanspreekt en stilzit. Juist als je veel met je hoofd bezig bent, is het fijn om ook iets met je handen te doen. Overdag werk je dan met je handen, ’s avonds ben je vrij en kan je een studie doen om ook je hoofd te ontwikkelen. Fysiek werk is het medicijn tegen de pandemie van het stil­zitten. Natuurlijk is het werken in de bouw lichamelijk zwaar, maar allang niet meer zo zwaar als vroeger. De branche is innovatief, er wordt veel bedacht om het werk minder zwaar te maken, denk aan vormen van verticaal transport. Ik geloof erin dat een vakman straks meer kan verdienen dan iemand die lange studies heeft gedaan. “

De coachingservaring komt haar nu soms nog van pas, vertelt Verkoelen. “Als leidinggevende coach je je mede­werkers, je let op hun behoeftes en de vraag of ze zich goed voelen in hun werk. Ik heb een zorgplicht als werkgever en die neem ik erg serieus. Bij Verkoelendak kan ik jonge mensen de kans geven een vak te leren en ervaren vakmensen goede kansen bieden. Onze ambitie is het om een aantrekkelijke lokale werkgever te zijn die mensen een vak wil leren en zo het vakmanschap helpt bewaren voor de volgende generatie.”

Labels